5.8.07

Obsession...

ไม่ได้มาพักใหญ่ เปลี่ยนไปเยอะเลยแฮะ...มึนชะมัด

ช่วงนี้พบว่าตัวเอง 'obsessed' อะไรได้ง่ายๆ มากๆ แล้วก็เปลี่ยนไวด้วย... จากGoong > ISWAK > Ariel > Vienna > Pirates > Keira > James คิดดูจากบ้าการ์ตูนเกาหลีมาเป็นละครแล้วก็ดาราแล้วก็หนังฝรั่ง แล้วตอนนี้ก็กลายเป็นบ้าดาราฝรั่ง อ้อ มีคลั่งนักร้องคั่นเวลาด้วย เป็นหนทางที่แปลกประหลาดชะมัด แม้แต่ตัวเองยังงงตัวเองเลยนะเนี่ย

ตอนนี้ก็คลั่ง James McAvoy อ่ะนะ นั่งดูหนังเค้ามาหลายเรื่องแล้วเหมือนกัน (Last King of Scotland, Shameless, Starter for 10 etc.) คนเรานึกอยากจะคลั่งก็คลั่งเอาซะงั้น ตอนนี้ก็กำลังนั่งอ่าน Atonement อยู่ด้วยผลจากความคลั่งJM ที่จริงถ้าปล่อยให้่ความคลั่งจางหายไปเองก็ทำได้อยู่หรอก (ด้วยการหาเรื่องอื่นมา 'คลั่ง' แทน ซึ่งก็จะทำให้เกิดความอยากอย่างอื่นตามมา ไม่ต่างจากพวกบ้าช๊อปเลยนะเนี่ย) หลังๆ ก็เลิกคลั่งไปหลายเรื่องแล้ว หัวสมองมันตื้อๆ ปีนี้มีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ แต่ก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้ันเลย รู้ัสึกว่าตัวเองกำลังใช้ชีวิตแบบเมินๆ ตัวเองอยู่ ไม่ได้มีเป้าหมายอะไรเลย ซึ่งมันก็น่าเศร้านะ รู้สึกเหมือนสูญเสียอะไรไปหลายอย่าง ทั้งเวลา ความรู้สึก สัมพันธภาพ ฯลฯ แต่ก็ไม่ใช่อะไรใหม่หรอก เพราะเป็นแบบนี้มาหลายหนแล้ว

ดูหนังชักจะเยอะขึ้นทุกที ก็รู้สึกเหมือนได้ดูอะไรใหม่ๆ เหมือนกัน ซึ่งก็น่าสนุกดี
- ดาราสก๊อตเนี่ยช่างเิปิดเผยดีจริงๆ
- ละครอังกฤษก็มีอะไรๆ เด็ดๆ ยิ่งกว่าละครเมกาได้เหมือนกันแฮะ
- สำเนียงมีผลกับการดูหนังมากกว่าที่คิด ถ้าฟังเป็นเท่านั้นนะ (ถ้าดูหนังพากย์ก็ไม่มีผลอะไรหรอก)
- กว่าจะรู้ว่าดูหนังดีๆ ก็ต้องรออย่างน้อย 15 นาที หัวสมองถึงจะเริ่มเข้าเกียร์กับตัวหนัง ถ้าถึงตอนนั้นยังไม่เข้าเีกียร์ คาดว่าอาจจะไม่ถูกรสนิยม คนแสดงมีปัญหา มุมกล้องห่วย หรือเนื้อเรื่องเหลือรับประทาน
- พ่ายแพ้ให้กับดวงตาสีฟ้า ถึงดวงตาสีน้ำตาลจะหวานชวนทานแค่ไหน ก็สู้ตาสีฟ้าใสไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ

ตอนนี้ก็รอดูหนังหลายๆ เรื่อง ทั้งBecoming Jane, Atonement, Penelope เรียกว่าเรื่องไหนมีเจมส์ ฉันจะดูซะงั้น ปกติเราไม่ค่อยบ้าดาราเท่าไหร่นี่นา? (โอเค ตอนบ้าเอเรียลก็ดูหลายเรื่องเหมือนกัน แต่ผิดหวังอยู่เรื่องนึง เลยรู้สึกว่าความคลั่งจะหายไปซะดื้อๆ ไม่ได้ใส่ใจอะไรเท่าไหร่แล้ว) รอดูอยู่ว่าตัวเองจะคลั่งไปอีกนานแค่ไหน... อย่างสั้นสุดก็สัก 2 เดือนได้

5.4.07

lol~

มิ้วววววว~ ไม่ได้อัพบล๊อคมาเป็นชาติแล้วสินะเนี่ย...

บ้าจัง เหมือนมีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนสักเท่าไหร่ (อย่างน้อยภาษาไทยก็ยังห่วยเหมือนเดิมล่ะนะ โดนติประจำเลย นี่เราเป็นเอเลี่ยนรึยังไง?!)ตอนนี้หันกลับไปบ้าการ์ตูนอีกรอบแล้วล่ะ หลังจากที่หันไปติดละครอย่างหนักช่วงปีที่ผ่านมา (ต้องโทษGoongนั่นแหละ) ช่วงนี้ไม่ค่อยมีละครน่าสนเท่าไหร่ ถึงมีก็ยังไม่มีโอกาสได้ดู เพราะเน็ตไม่ดี จะพึ่งพี่ก็ไม่ได้ด้วย เซ็ง...ตอนนี้ก็กะจะรอแค่ "มังกรหยก" กับ ISWAK II เท่านั้นแหละ น่าจะได้ดูสักเรื่องปลายปีนี้ ดูเพราะเอเรียลคนเดียวเลยนะเนี่ย ^3^

ตอนนี้กะลังคลั่งTrinity Blood ตอนได้ยินชื่อครั้งแรก รู้สึกว่าชื่อเชยจัง (เพิ่งจะมาเก็ตทีหลัง)แถมพอเห็นเป็นเรื่ืองแวมไพร์ก็ยิ่งรู้สึกเข้าไปใหญ่ว่า อีกแล้วเหรอ? (ตอนนั้นก็กะลังอ่านVampire Knightด้วย นั่นก็เรื่องแวมไพร์เหมือนกัน แต่คนละธีม เรื่องนั้นเราก็ชอบนะ ถึงตัวละครจะไร้อารมณ์ไปนิดส์ แต่ก็สนุกดี) ตอนเห็นปกการ์ตูนครั้งแรกก็คิดว่า ทำไมวาดตาโตเวอร์จัง ขนตาเฟิ้มเลย แต่ก็อดจ้องนานๆ ไม่ได้ เพราะมันสะดุดตาเหลือเกิน สุดท้ายเผลอไปโหลดScanlationมานั่งอ่านดูเล่มนึง ไม่ใช่เล่มแรกด้วย เลยงงๆ ว่ามันเป็นไงมาไง แต่ที่ทำให้ตัดสินใจอ่านต่อ คงเป็นIonนี่แหละ สเป็คเราเลย ผมบลอนด์ หน้าหวาน ตัวเล็กๆ 555+ แถมนิสัยเย่อหยิ่งจองหองอีก (ถ้าบอกว่า แร่ดดี จะแรงไปไหมเนี่ย?) เพิ่งมานึกได้ทีหลังว่า เป็นแขกฝรั่งซะด้วย โอ้ เหมือนควอเตอร์เลย (แต่อิออนตาสีแดง) สงสัยจะเป็นรสนิยมหลักของเราแน่ๆ เลย แต่ชื่อฟังทะแม่งๆ เพราะทำใ้ห้เราชอบคิดถึงสินเชื่อฯ อยู่เรื่อย ชอบตอนเธอกัดกับEsther สนุกดี แต่ตอนแรกไม่ได้คิดว่าอยากให้คู่กันหรอก (เพราะIonxRaduมันช่างร้อนแรง ขนาดว่าไม่ได้ชอบYแล้ว ก็ยังอดเชียร์ไม่ได้)

ตอนอ่านการ์ตูน เราชอบคู่AbelxEstherนะ รู้สึกเป็นพระนางจิงๆ เลย พระเอกเอ๋อๆ แต่ลึกลับ กับนางเอกผู้มุ่งมั่นห้าวหาญ รู้สึกว่าน่ารักดี พอไปอ่านฟิค กลับไม่ค่อยเจอแฮะ ส่วนมากคิดว่า เหมือนพ่อประคบประหงมลูกสาว ไม่ก็พี่เลี้ยงเด็กซะงั้น (แถมมีแต่คนเชียร์Abel กับตัวละครอื่น...มีเยอะมากเลย แต่ที่เราเอนเอียงไปเยอะคงเป็นLilith เพราะโผล่มาก่อน อารมณ์คล้ายๆ กับลาล่ากับชาร์ แถมยังผิวแทน สไตล์อินเดียเหมือนกันอีก แต่Abelคงไม่่โลลิ ที่สำคัญเพราะอยากให้Abel กินแห้ว 555+ ไม่ช่ายยยย แค่อยากให้รักเดียวใจเดียวไปตลอดมากกว่า ไม่ค่อยอยากให้ลงเอยกับCatherina เท่าไหร่ เจ๊ไม่เจ๋งอย่างที่คิดอ่ะ ตัวอื่นๆ ยังอ่านไม่ถึง เลยไม่รู้สึกอะไร แต่ไม่อยากให้Estherต้องมานั่งหวงคุณพ่อเลยแฮะ ความรู้สึกส่วนตัวอ่ะ 555+) แล้วพออ่านฟิคเข้ามากๆ เลยแปรพรรคหันมาชอบIonxEstherแทนซะงั้น ชอบตรงที่Ionที่ปกติไม่ค่อยยอมใคร นอกจากRadu (คนนั้นกรณีพิเศษ) แต่อยู่ต่อหน้าEstherทีไร เป็นต้องหน้าแดงทุกทีเลย ดูแล้วอดขำไม่ได้ ส่วนEstherนี่ ถ้าไม่ยึดติดกับAbelนัก คู่กับIonก็สมกันดี น่ารักมากๆ เลยด้วย สองคนนี้อยู่กันสองต่อสองทีไรมีแต่ซีนดีๆ ให้ใจเต้น แต่ตอนนี้เรากลับสองจิตสองใจ อยากให้Estherหมกมุ่นกับดีทริทฮีต่อไป (ชื่อสะกดยากชิบเป๋ง)รู้สึกอันตรายดีออก อิ อิ เสียแต่เจ้าบ้าดิทรีทฮีเดาใจยากเป็นบ้า ไม่เคยเข้าใจจิตใจหมอนี่เลยสักที เลยไม่รู้จะเห็นใจหรือสมน้ำหน้ามันดี (อย่างหมอนี่คงไม่ได้ตายดีแน่ๆ เลย) TresxEstherก็แปลกดี อ่านแล้วรู้สึกทะแม่งๆ กับคุณหุ่นมหาประลัยคนนี้ ทำไมคนชอบเยอะจัง สงสัยในโลกที่มีแต่คนไฮเปอร์ คนที่นิ่งสนิทคงดูเท่ห์ดีละมั้ง

ที่จริงTB เนี่ยรู้จักชื่อตั้งแต่ตอนที่โหลดเพลงของTomoko Taneมาฟัง ก็เพราะดี เห็นภาพอนิเมแล้วรู้สึกว่า หะหรูหะหราจัง ดูแล้วกึ่งๆ ไม่ถูกใจ แต่ตอนนี้ก็ยังชอบภาคการ์ตูนมากที่สุด (ทั้งๆ ที่ตอนแรกคิดว่าลายเส้นเวอร์แล้วนะ ไปเจอภาคนิยายเวอร์ยิ่งกว่า) ภาคนิยายออกแนวหดหู่ (ทำให้เรานึกถึงFive Star Storiesที่ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่) ภาคอนิเมลายเส้นแหววไปหน่อย (ลูกตาเยิ้มเลย สยองในแบบแหววๆ) แถมได้ยินว่าจบไม่สวย โอกาสจะดูก็มีน้อย เพราะเจ้าพี่บ้าไม่ยอมโหลดมาให้ แง่งงงง~ แต่ก็ไม่ค่อยเสียดายเท่าไหร่ กะจะรออ่านScanlation กะรอภาคนิยายก็พอแระ

นอกจากTB อีกเรื่องที่ติดก็คงเป็นGakuen Alice ตอนนี้ชอบMikanxPersonaค่ะ เจอฟิคแค่เรื่องเดียวปิ๊งเลย 555+ ความสัมพันธ์แบบอันตรายๆ เป็นอะไรที่ท้าทายดี ถ้าเขียนได้ดีจะชอบมากๆ เลยล่ะ ปกติเราเป็นแฟนNatsumexMikanนะเนี่ย แต่อ่านบ่อยๆ ก็เลี่ยนเหมือนกัน เพราะคนเขียนฟิคชอบเขียนAU แล้วสองคนนี้ก็ยังเดะๆ กันอยู่เลย จะ้ให้สานสันพันธ์แบบผู้ใหญ่มันก็น่าเกลียด (ถ้าให้โตไปเลยก็จะOOCอ่ะ) อ.ทาจิบานะ ยิ่งวาดก็ยิ่งอวบขึ้นเรื่อยๆ คิดถึงลายเส้นช่วงแรกๆ มากกว่าอ่ะ


OT: Youtubeโดนแบน เพราะคลิปต่างชาติ...(ไม่ได้ดูหรอก ได้ยินว่าแรง) ไม่รู้สิ เราว่ามันงี่เง่า แจ้งให้ทางนั้นลบคลิปทิ้งก็น่าจะพอแล้ว ไม่เห็นต้องทำเป็นกระต่ายตื่นตูมเลย ถ้าบล๊อคแค่ไม่กี่ชม. จะไม่ว่าเลย นี่เป็นวันๆ เชียวหรอ? รบ.นี้ประสาทแดกเจงๆ ตอนนี้เราปลงแล้วล่ะกับสถานการณ์บ้านเมือง รู้สึกแย่เวลาเห็นคนส่วนมากไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ถึงเราจะยังเด็กอยู่ตอนเกิดพฤษภาทมิฬ แต่เราก็รู้สึกได้เลยว่า ชัยชนะของประชาชนคนธรรมดาที่แลกมาด้วยเลือดเนี่ยมันเป็นยังไง ทำไมถึงได้ลืมง่ายกันขนาดนี้นะ? แปลกมากเลยที่อ่านฟิคแล้ว พระเอกที่เคยเป็นทหารบอกว่า ทหารน่ะึคิดเองไม่เป็นหรอก คนที่คิดแล้วก็สั่งการคือคนอื่น ความปรารถนาไม่ได้มาจากตัวทหารเอง เพราะทหารเกิดมาเพื่อเป็นแค่หมากตัวนึงเท่านั้น พูดออกมาแล้วก็ตรงกับความเป็นจริงเป๊ะ ให้ทหารมาบริหารมันก็บรรลัยประมาณนี้แหละ....ละเหี่ยใจจัง

OT2: มีคนจะได้ไปเวียดนามแล้ว คิดๆ แล้วก็เหงาเหมือนกัน แต่ก็อดตื่นเต้นแทนไม่ได้ :P